Noordkaap

DAG 24, Afsluiting

Hieronder (van achter naar voren) ons reis verslag van een onvergetelijke vakantie!

In 3,5 weken via Finland naar de Nordkapp en via de kust van Noorwegen weer terug naar het zuiden. De tijd is echt om gevlogen maar aan de andere kant hebben we ook het gevoel al maanden onderweg te zijn. Op de kaart hierboven staat de complete route zoals we die hebben afgelegd. In totaal 7.422 km. Een ongelofelijk mooie reis. Wat een afwisselend natuurschoon. De reis is goed te doen in 3,5 weken. Natuurlijk is het mooi als je nog meer tijd hebt zodat je op diverse plekken een aantal dagen kan blijven staan om bijvoorbeeld wandelingen te maken. Als we terug kijken hadden we wel een dag langer op de Lofoten willen verblijven en een dag minder in het zuiden. Het is alleen zo moeilijk te plannen. Je moet natuurlijk wel op tijd bij de boot zijn en sommige wegen kan je makkelijk gemiddeld 80 rijden maar andere maximaal 45 km per uur.
DAG 24 stond in het teken van het schoonmaken van de camper en het terug brengen daarvan. Waarschijnlijk zijn we de borg van 650 euro geheel of gedeeltelijk kwijt aan de voorruit die tijdens onze reis door een steentje gebarsten is.

DAG 23, Zoetermeer (984 km)

Vanmorgen ging om 6 uur de wekker, gefeliciteerd met je verjaardag Richard. Je kan er beter maar voor zorgen dat je lang wakker bent op je verjaardag, dan maak je vast veel mee... Met nog erg veel slaap in het hoofd gaan we op weg naar het ontbijt. Lekker verse broodjes en voor de liefhebbers gebakken ei met spek. Buiten is het erg slecht weer, volop regen en harde wind. Het lukt dan ook niet heel erg om leuk foto's te maken van de aankomst. De camper is inderdaad weer goed ingebouwd, het is dus ook nog lastg om hem te bereiken. Als we voet aan Deens grondgebeid zetten worden we overvallen door de slaap. We besluiten om bij de eeste benzinepomp de camper aan de kant te zetten en een goede kop koffie te zetten. Als we die aan het nuttigen zijn gaat de telefoon van Richard, de kids zingen hem een mooi verjaardagslied toe. Goed dat we die morgen weer zien. Na de koffie en vele knuffels door de telefoon besluiten we weer op weg te gaan. We zien wel hoever we komen vandaag. We hebben ruimte in het programma om nog een nachtje in Denemarken of Duitsland te blijven. Na een uurtje rijden krijgen we last van stormachtig weer. De wind begint flink aan te zetten, en het is echt inspannend om ze te rijden. Komt er vervolgens ook nog regen bij, nou dan is de verjaardagslol snel over hoor.... We wisselen regelmatig van bestuurder. De camper aan de kant zetten is ook niet echt een optie want op de radio horen we dat het weer nog wel een poosje aanhoudt. Wat zou het toch lekker zijn om nu veilig en wel in je eigen huisje te zijn zeg. De keus is dan toch snel gemaakt, tomtom zegt dat we er nog zo'n 7 uur over rijden. Dat is dan ook nog wel vol te houden. De weg naar Hamburg toe is ook drama, maar gelukkig hebben ze in Duitsland meer bomen langs de weg staan die de wind wat tegenhouden. Maar owee als je in een open stukje rijdt. In een wegrestaurantje eten we een taartje en gaan we weer verder. Om 19.30 rijden we Nederland binnen. Even snel langs de Mac voor een hapje en doorrijden voor het laatste stukje. De wind is gelukkig erg afgenomen, dus dit is wel relaxed rijden. We merken wel dat we erg moe zijn, en dat is natuurlijk ook niet zo gek. Vanmorgen om 6 uur opgestaan en vanaf half 8 inspannend camper rijden. Rond half 10 zijn we thuis. Heerlijk om weer thuis te zijn, wat hebben we toch een lekker huis. De ouders van Richard komen nog even bijkletsen en een verjaardagsborrel halen. Kunnen we nog een keer allerlei leuke anekdotes vertellen en hen enthousiast maken voor Noorwegen. Daarna nog heerlijk onder de douche (hoelang mag je hier voor één muntje?) en als een blok in slaap op ons eigen bedje.

DAG 22, Oslo (0 km)

Vandaag wakker geworden van een scheepstoeter op de parkeerplaats. We gaan op weg naar het Viggenlandpark. Dit is een park geheel gewijd aan een kunstenaar van begin vorige eeuw die allemaal beelden heeft gemaakt van de mens van jong  tot oud. We lopen kriskras door de stad, zo zien we tenminste ook nog wat van Oslo naast alleen maar de highlights. Het park is ruim opgezet, doet een beetje denken aan het Gaudi park in Barcelona. Ook een park ter ere van een kunstenaar. We zien een brug met allemaal bronzen beelden met mensen in allerlei posities. Vaders en moeders met kleine kinderen, mensen die elkaar liefhebben. Na deze brug komen we bij enorme stenen beelden. Ook hier weer mensen in allerlei houdingen, met duidelijk zichtbaar allerlei gezichtsuitdrukkingen. De beelden zijn heel glad afgewerkt, daar zal die beste man wel een poosje mee bezig zijn geweest. We lopen vervolgens weer terug richting het centrum. Daar strijken we neer op een terras. Prompt laat de eerste regen van vandaag zich voelen… We haasten ons terug naar de camper en sluiten aan in de rij om in te checken. Nog even eten gekookt in de camper en dan is het wachten op de boot naar Frederikshaven (De). Rond 19 uur komt ie aan. Wat een mega boot zeg. Heel gestructureerd worden alle voertuigen op de boot gelaten. De lage auto’s op het zwevende dek, de andere auto’s beneden. Wij worden voor een oplegger geplaatst (stukje naar rechts, stukje naar links). Naast ons is nog ruimte, maar ga er maar vanuit dat het hele dek straks propvol staat. We gaan vlug naar onze hut voor een heerlijke douche. Is toch zeker een aantal dagen geleden, en dan kan douchen opeens hard nodig zijn haha. Daarna de boot bekeken, is een boot met van alles en nog wat aan boord. Je hoeft je niet te vervelen zeg maar. Er is een dek ingericht met palmbomen, waar je ’s avonds leuk kunt dansen. Verder zijn er diverse winkeltjes waar de voorraad chocolade en parfum weer goed aangevuld kan worden. Er is zelfs een bioscoop en een bowlingbaan aan boord. Wij strijken neer in de bar waar live muziek wordt gespeeld. Toch jammer dat we nog niet kunnen stijldansen samen (Richard wel, José niet). Er wordt veel gebruik gemaakt van de dansvloer. Vervolgens komt er een ilusionist die een dame doorsnijd en scheermesjes eet. En dan eindelijk is het middernacht, Richard is jarig. Daar nemen we nog een borrel op! Dan toch maar naar bed, want om 6 uur gaat de wekker alweer. Weer een leuke dag gehad!

DAG 21, Oslo (165 km)

Vanmorgen nog genoten van de rust en ruimte en al het moois wat de natuur ons te bieden heeft. De weg vandaag brengt ons naar Oslo. Weg uit de groene rust, op naar een wat schijnt mooie stad te zijn. We nemen wat mee van de mooie natuur (Richard heeft wat boompjes voor onze nieuwe tuin als herinnering gejat). Niet uit een tuincentrum hoor, maar gewoon uit de natuur…. Het weer is een beetje sombertjes, bewolkt. De temperatuur is wel goed. We nemen een tussendoor route over allerlei kleine wegen. Nou dat is qua uitzicht een goede keus, maar qua wegligging absoluut niet. Enorm veel kuilen in de weg en af en toe een slechte hobbel. We genieten dus extra lang van deze weg. De meeste privé wegen in Noorwegen worden door de bewoners zelf bekostigd en onderhouden. Hierdoor daarvoor mogen ze tol vragen. We zijn in heel Noorwegen niet eenmaal over een privé tolweg gereden. Maar we hadden best wat geld over voor deze weg… Het uitzicht was weer mooi, vanaf een hoog punt zagen we een groot meer, waar we langs zijn gereden. In Amot hebben we een pauze genomen voor een bak koffie en een lekker broodje. TomTom stuurde ons vervolgens door allerlei kleine binnenwegen het dorp uit. We kwamen voor een klein tunneltje te staan waarvan we niet zeker wisten of we er onderdoor konden, dus toen zijn we maar omgekeerd. Voor Oslo nog even goed bedacht of er afslagen in de tunnel zouden komen (ons avontuur in de tunnel van Stockholm nog vers in het geheugen). Maar al snel bleek dat de haven goed aangegeven stond. Nog even tol betalen om Oslo in te komen, en daar zijn we. We parkeren de camper op het parkeerterrein bij de stenaline, voor 100 kronen mag hij daar 28 uur blijven staan. Dat is genoeg voor tot morgenavond als we de boot nemen. We nemen een kijkje in de stad. De haven is redelijk dichtbij het centrum, en met zo’n 15 minuten lopen staan we er middenin. We zien een MC Donald, die hebben we al zeker een anderhalve week niet gezien. Vervolgens de Burgerking en allebei nog zeker 4 keer in de herhaling. De wolken zijn bijna allemaal verdwenen en we genieten in de zon van het mensen kijken in het park. Hier staan veel beelden, Olso schijnt echt een beeldenstad te zijn, en dat klopt wel! Er is een vijvertje waar kleine kinderen in hun ondergoed met water spelen. Wat lekker gemoedelijk zeg. Na een ijsje wandelen we door richting de haven. We komen langs grote rotsblokken waar het grappig foto’s maken is. De vesting is het bekijken zeker waard. Mooie oude kanonnen en bouwwerken. En weer de rust van mensen met een flesje wijn bovenop de vesting. Heerlijk! Als dit gevoel kan blijven zou dat prachtig zijn.

DAG 20, Buin (244 km)

Vanmorgen redelijk op tijd wakker geworden. Na een lekker bakkie koffie gaan we weer pad. Vandaag staat er een tunnelroute op het programma. We hebben al veel tunnels gezien deze vakantie, maar vandaag gaan we op weg naar de langste auto tunnel van de wereld. Dit is de laerdalltunnel en  ligt gewoon in Noorwegen en is 24,5 km lang. Maar voordat we daar zijn genieten we eerst van de mooie groene omgeving. Wat een verschil met gisteren toen we zoveel sneeuw zagen. We komen langs het smalste fjord van Noorwegen, en eerlijk is eerlijk, in onze gedachte was dat nog veel smaller dan het in werkelijkheid is. Daar was ook een stationnetje waar je een toeristische treinreis kon maken van Flam naar Bergen. Wat een toeristen komen er daar op af zeg, en vooral erg veel Nederlanders. Er zijn ook nog wat leuke winkeltjes dus we vermaken ons daar prima. De lunch eten we in de camper. Er staat opeens een man naast onze camper die vraagt of hij even binnen mag kijken, want hij heeft nog nooit een huis op wielen gezien… Kijk eens om je heen op de parkeerplaats, alleen maar campers. Wij vervolgen onze weg. Het weer is vandaag nogal wisselvallig, soms enorme wolken die blijven hangen, en soms regen. De zon laat zich niet zo goed zien vandaag. Dan zijn we bij de tunnel, we zijn benieuwd! Zoals in bijna elke tunnel hier staat er als je een kilometer verder bent een bordje waarop staat: 1-24. Dit betekent dat je 1 km in de tunnel bent en nog 24 km te gaan hebt. Voor het geval je denkt om om te keren ofzo… Om deze tunnel niet te slaapverwekkend te maken,  hebben ze er af en toe flauwe bochten in gemaakt zodat de chauffeur wakker moet blijven. Op 3 plekken is de tunnel ruimer met blauw licht. Hier kan je omkeren als je het niet meer ziet zitten, of gewoon even genieten van de ruimte. Het heeft iets heel wonderlijks zo midden in een berg. Na de tunnel nemen we nog even een kijkje bij een staafkerkje in Borgund. Hier zijn ze wel heel erg commercieel, want je mag niet eens dichtbij komen zonder te betalen. Maar toch zien we van afstand dat het een leuk kerkje is. Lijkt wel een beetje op die van gisteren. Onze route van vandaag gaat verder richting Gol, dit is het wintersportgebied bij uitstek hier. En inderdaad we zien kaarten van het skigebied hangen. Vervolgens gaan we van de hoofdweg af om een plekje te zoeken voor de avond en nacht. We hoeven niet heel ver meer te rijden naar Oslo, en dus maken we gebruik van de dag door op tijd te stoppen. We eindigen vandaag op een hele rustige rustplek in het Hallingdal. De zon laat zich zelfs nog zien, dus dat is helemaal een toetje. Lekker tijd voor een boekje en een spelletje kolonisten

DAG 19 Voss (283 km)

verslag van vandaag komt nog, geniet alvast maar van de foto's

DAG 18, Briksdal (44 km)

Vannacht slecht geslapen, zou het door de spanning komen, of zijn we gewoon niet meer gewend op tijd naar bed te gaan? In ieder geval om 10 uur stonden we present bij het huisje van de gidsen van de gletsjertocht. Jorgan is onze gids vandaag, een jongen van zo'n 19 jaar denk ik. Al van jongs af aan loopt hij op de bergen, dus dat zal wel goed zitten. Andere gasten zijn er vandaag niet, dus we krijgen een prive trip. We worden naar een plek gebracht vanwaar we gaan lopen. Eerst krijgen we de uitrusting, een helm, een pikhouweel, een tuigje (gordel) ijzers voor onder de schoenen en een stuk touw. We lopen eerst nog een poosje met de spullen op onze rug. We lijken wel padvinders met die houweel op onze rug. De weg naar de gletsjer is al een uitdaging op zich. Hier en daar stenen in plassen water, dan weer stukjes grind, dan weer droge grond. We komen langs een gedeelte waarbij alle bomen omliggen, echt gewoon met wortel en al. Hier is een gedeelte van de gletsjer (in februari 2007) naar beneden gekomen en heeft dus een vernietigende werking op de natuur daaronder. Na zo'n 40 minuten zijn we bij het begin van de gletsjer. Tijd om alle meegenomen spullen aan te trekken. Hier en daar krijgen we nog wat hulp. We gaan met elkaar aan een lijn, de gids voorop, daarachteraan José en Richard aan het eind. Voor het geval iemand dreigt te vallen moet de lijn altijd strak staan. Daar gaan we, op naar het ijs. De schoenen lopen eerst nog wat raar, maar het went snel. We krijgen instructie over hoe de voeten neer te zetten, en wanneer we de pikhouweel moeten gebruiken. De eeste stappen zijn nog een beetje vreemd, maar al snel hebben we door hoe het werkt. De gids neemt alle tijd om ons foto's te laten maken, weer een voordeel dat we met z'n klein aantal zijn. Het klimmen gaat ons ook goed af. Na een uurtje is het tijd voor de lunch, leuke lokatie om te lunchen. Je krijgt er alleen wel een koude kont van...  We gaan weer verder op pad, komen vele mooie kloven tegen waar we veel foto's van maken. Zo enorm diep, ik denk wel zo'n 80 meter. De gids hakt wat ijs, en je hoort het helemaal vallen. Echt heel gaaf.  Het ijs van de gletsjer is blauw, sinds vandaag weten we ook dat dit komt omdat er maar weinig zuurstof in zit, en het als het ware veel compressie heeft. Hierdoor krijg je reflectie van de hemel. We steken de gletsjer nog een keertje over, en dalen dan af naar de vaste grond. Wat een gave trip is dit zeg! Beneden gaan de ijzers weer af, en mag de bob de bouwer helm weer af. We lopen weer naar de plek waar we de spullen inleveren. Een hele toffe ervaring rijker komen we om 16 uur weer op de camping aan. Wat een belevenis was dit zeg, had nog wel veel langer mogen duren. Na afloop drinken we nog wat met de gids. Vanavond rijden we nog naar Briksdall, een plaatsje niet veel verderop. Hier kan je gratis overnachten, want al die betalende campings vinden we eigenlijk een beetje zonde van het geld. Kan je beter leuke dingen van doen...

DAG 17, Lodalen (84 km)

Vandaag wederom rustig begonnen. Uitslapen, boekje lezen, vakantie houden! De campingbeheerder is het gras aanhet maaien en heeft daar bijna een dagtaak aan. Op een gegeven moment komt hij naar ons toe met de woorden dat hij problemen heeft met onze electra kabel. Dus wij zeggen, we halen hem wel even weg. Maar dat was niet het probleem... Hij had door het hoge gras de kabel niet gezien en was erover heen gereden. Helemaal doormidden. Wij balen, kabel is geleend van Richard zijn ouders. Maar de eigenaar vertelde direct dat hij hem wel wilde vergoeden, dus dat scheelde alweer. Rond 5 uur hebben we onze spullen gepakt en zijn we richting Lodalen gereden, daar is een camping die gletsjertochten organiseerd. Vandaag dus maar een klein stukje gereden, maar wat een uitzicht!  We reden al snel richting een heleboel sneeuw, wat ligt er hier nog een hoop zeg. En het meer wat we daarna zagen was helemaal fantastisch, half bevroren en blauw gekleurd. Echt gaaf. Je verwacht dit niet als je gewoon omhoog kijkt naar de bergtoppen. Wat heeft de natuur toch veel mooie plekken, en zo super dat wij daar het één en ander van mogen meegenieten. Rond half 7 kwamen we op de camping aan. Er is nog plek voor morgen voor de gletsjertocht, dus we besluiten op tijd naar bed te gaan.

Reacties achterlaten

Van diverse mensen hebben we te horen gekregen dat het achterlaten van een bericht niet lukt. Dit heeft te maken met hoe je naar de site toe gaat. Doe je dit via www.richardenjose.datzijnwij.nl dan lukt het idd niet. Type je http://richardenjose.pimpblog.nl/ dan zal je zien dat het wel gaat lukken. Succes!

Alle reacties die we tot nu toe hebben gelezen vinden we erg leuk, we hebben het gevoel dat we al maanden onderweg zijn.

Richard & José

DAG 16, Geiranger (0 km)

Vanmorgen heerlijk rustig aangedaan. Lekker gelezen in het zonnetje. Een dagje niet rijden, maar gewoon op de plaats blijven, heerlijk! Maar rond een uur of 1 begint het toch te kriebelen en gaan we op weg met rugzak en goede bergschoenen aan. Hier in de omgeving zijn diverse wandelroutes uitgezet, en we besluiten om de route die zo'n 2,5 uur duurt te gaan lopen. Voordat we bij het beginpunt zijn, zijn we al een half uur onderweg. De route staat goed aangegeven met rode verf op stenen en op bomen. We komen in meer bosrijk gebied, en moeten aardig klimmen. De kuiten protesteren al aardig... Na zo'n uurtje wandelen zien we een bordje met DANGER, die weg zullen we dan maar rechts laten liggen. Op een gegeven moment komen we bij een prachtig mooi uitzichtspunt over het fjord. Er liggen diverse grote schepen met allemaal toeristen. We genieten van het uitzicht. We vervolgen onze route met het volgen van rode verfsporen. De route leidt wel heel dicht langs de afgrond en ook komen we in vrij drassig moeras terecht. Niet echt een route voor de gemiddelde wandelaar. Ik zie het al die toeristen nog niet nadoen. We vervolgen onze weg met hele grote stappen van steen naar steen. Op een gegeven moment zien we een bordje met aan de andere kant tekst: danger... Hebben we gewoon een fout rondje gelopen en dus uiteindelijk uitgekomen bij die weg die we rechts hadden laten liggen. We vonden de route al aardig pittig, maar nu snappen we het. Gelukkig zijn we ongedeerd en zoeken we goed naar rode verf. We vinden het pad dat wel de goede route moet zijn en klimmen en klauteren alsof we officiele bergwandelaars zijn. Na zo'n kleine 3 uur staan we in het centrum van Geiranger. Overal waar we kijken zien we toeristen. De mensen worden met kleine bootjes vanaf de grote boot gehaald. Ze stappen in en zo'n klein geel bootje zakt dan vanaf de zijkant van het grote schip in het water om vervolgens naar de kant toe te varen. Wat een mensen zitten er op zo'n schip zeg. Wij genieten van een welverdiend ijsje en kijken nog wat rond in de souvenirsshops. We hebben al wat leuke dingen aangeschaft waar we erg blij mee zijn. Nu moeten we alleen nog terug naar de camping lopen, die ligt 6 km uit het centrum op een berg... We besluiten onze duim te gebruiken en nadat er zo'n 8 auto's voorbij zijn gereden stopt er een auto. Een Finse jongen en een Zweeds meisje brengen ons zo'n 4 km hoger. De laatste km lopen we zelf, wat een geluk dat we een lift kregen zeg, wat een klim was dat. De campingbeheerdster ziet ons aankomen en vraagt of we moe zijn.... JA. Ze vertelt dat ze het vroeger in een uurtje omhoog liep, maar dan wel gebruik maakte van de afsnij punten. Die wisten wij niet te vinden. Moe maar voldaan ploffen we op onze stoeltjes neer. Wat hebben we weer een hoop gave dingen gezien vandaag. Nog even in de avondzon zitten, gister verdween die rond 23 uur achter een berg.

DAG 15, Geiranger (114 km)

Vanmogen netjes op tijd uit bed, er staat een gave tocht voor de boeg. De Trollenweg zoals die in gewoon Nederlands wordt genoemd. Dit is een hele bekende weg met allemaal haarspeldbochten en watervallen. Wij rijden hem vanuit het noorden en gaan dus al klimmend omhoog. De camper heeft er echt geen enkele moeite mee. We stoppen regelmatig om even van het uitzicht te genieten en maken veel foto's. Het weer zit ons vandaag weer mee, het zonnetje schijnt aan een blauwe hemel. De weg is echt heel gaaf, hier en daar een beetje eng bij het passeren van andere bussen (volgens José dan), maar het rijden gaat goed. Na ongeveer een kwartiertje klimmen staan we aan de top. Wauw, wat een uitzicht, het is goed te zien hoe de weg loopt. Het stijgings percentage van de haarspeldbochten zijn alleen al 10% We genieten van het uitzicht en zien ook hier weer allemaal van die steentjes opgestapeld net als op de poolcirkel. Er ligt hier zelfs nog sneeuw, best bijzonder als je ziet dat de zon er wel op schijnt. Na genoeg gezien te hebben, en de nodige foto's gemaakt, gaan we verder. Nu richting een pontje. Hier varen we over en rijden naar Hellesylt, dit is een plaatsje met een veerpont door het Geirangerfjord. De boot is net weg, en we vermaken ons 1,5 uur met wandelen en lezen. Als de boot er is staan we er als eerste op. Snel naar het zonnedek, want daar heb je prachtig uitzicht over het fjord. We zijn niet de eeste op het dek, en zijn zo'n 6 bussen Japanners leeggestroomd en naar boven gegaan. Toch vinden we een lekker plekje en kijken onze ogen uit. Wat een hoogte, wat een steile wanden. Op sommige plekken groeien nog bomen, maar op andere plekken kan dat gewoon niet vanwege de steilhied. We vragen ons zowiezo af hoe die bomen daar ooit goed hebben kunnen wortelen, want vanaf de zijkant zien we alleen maar rotsen. na zo'n uurtje varen komen we Geiranger binnen, een klein plaatsje wat zonder dit fjord nooit beroemd zou zijn geworden. We zoeken een plekje om te staan en belanden weer op een soort weg waar de dag mee was begonnen. Weer haarspeldbochten, vele bussen en hoge afgronden. De vangrail is trouwens gemaakt van allemaak grote stenen. Daar gebruiken ze die dus voor. We vinden een plekje op een heerlijk rustige camping aan een beekje, met uitzicht op bergen. Een stuk beter dan die camping van van de week. En hier zelfs draadloos internet, dus alle tijd om iedereen op de hoogte te houden. Bij deze nog een felicitatie voor de ouders van José, die zijn vandaag 39 jaar getrouwd! We nemen een borrel op jullie!

DAG 14, Isfjorden (302 km)

Om half twaalf worden we wakker. Dat is maar goed ook want om 12.00 uur dienen we de camping verlaten te hebben. Snel pakken we alles in en rijden van de camping. Ontbijten doen we wel op een plekkie net buiten de stad. Al snel staan we in een file en komen er politie, ambulance en brandweer voorbij. Nu we toch stil staan vervaardigd José wat broodjes en een lekker kopje koffie. Het doel van vandaag is een kort tripje, een mooi rustig plekje en lekker relaxen. Jammer dat het weer een heel stuk minder is dan gister en dat we juist gister zo lang in de auto hebben gezeten. Maar hoe langer we in de auto zitten hoe beter het weer wordt.  Na een uur of drie rijden, ongeveer 150 km verder, gaan we op zoek naar een mooie verblijfplaats voor de nacht en misschien ook wel de dag erna. Dit blijkt echter niet mee te vallen. In dit, zuidelijkere deel, van Noorwegen is er bijna geen ‘niemandsland’ meer. Elk paadje dat je in rijd gaat ook echt naar een huis. Elk plekje aan het water is of onbegaanbaar of bewerkt land. Als we om 18.00 uur nog geen plekje hebben gevonden gaan we er zelfs over denken om maar op een camping te gaan staan vannacht. Dan spot José een klein paadje aan het water. Een stukje verder keren we weer op de snelweg en rijden terug. Als we het paadje inrijden zien we dat ook dit naar een huis toe gaat. We zien echter ook dat het huis leeg en onbewoonbaar is. En aangezien het een prachtig uitzicht heeft besluiten we hier toch te blijven staan. We lopen nog even rond om te kijken of we aan iemand toestemming kunnen vragen maar er is niemand te zien. Eindelijk we staan…. I.p.v. 15.00 uur en een korte trip staan we nu pas om 18.30 uur na een vermoeiende reis. Na het eten gaan we nog even buiten bij het water naar de vogels kijken. Wat zijn dit eigenlijk voor vogels? Na ook de slakken eten gegeven te hebben (je moet wat op zo’n vakantie) gaan we naar binnen en pakken onze boeken er weer bij. We merken duidelijk dat we alweer een stuk onder de noordpoolcirkel zitten. Het is duidelijk te merken dat de zon hier savonds onder gaat. Het is hier om 24.00 uur schemerig en niet meer klaarlichte dag zoals we dat eerder deze week hadden. We bespreken nog even de plannen voor morgen. Dit is duidelijk geen staplaats voor meerdere dagen dus morgen trekken we weer verder. We zijn bijna aan het begin van de trollstigveien dus die gaan we morgen doen en rijden dan naar Hellesylt waar we de pont zullen pakken door het Geirangerfjord naar Geiranger. Ook dit zou een niet al te lange trip moeten zijn maar bijzonder mooi volgens de boekjes. Genieten dus! Welterusten

DAG 13, Trondheim (293 km)

De zon is vandaag weer goed aanwezig, echt heerlijke blauwe lucht en een warme zon. Wat hebben we toch een mazzel met het weer. Rond 11 uur gaan we op weg, richting Trondheim. We zitten onderweg maar steeds te twijfelen wat we nu zouden doen. Een plekje ruim voor Trondheim en dan morgen de stad in of doorrijden naar de stad en dan een stadscamping nemen zodat we vanavond wat kunnen drinken op een terras. Voor het eerst sinds de vakantie hebben we wat saaie wegen. Natuurlijk is alles relatief maar na alles wat we al gezien hebben is het hier saai. Als we in de buurt van Trondheim komen merken dat we echt bij een grote stad komen. We krijgen hier zelfs echte snelwegen waar we tol voor moeten betalen. Nadat we bij een rust/tankstation de wc en het afvalwater hebben geloodst en de watertank hebben voorzien van schoon drinkwater kijken we even of we internet verbinding hebben en zowaar. We werken de site bij met het verhaal van de laatste dagen met de daarbij behorende foto’s. In Trondheim is het overal betaald parkeren en niet echt een goed stekkie voor ons huisje op wielen. We besluiten de door Tom Tom aangegeven dichts bijzijnde camping te nemen net onder de stad. Na het inchecken en het vinden van een plakje met stroom hebben we eigenlijk gelijk al spijt. Het is een echte stadscamping. Het is er vies en druk. Na een heerlijke maaltijd en het bestuderen van alle openbaarvervoer informatie gaan we richting sentrum (Zoals ze dat hier schrijven). Na wat zoeken hebben we een straat gevonden met diverse cafe’s en zitten we aan ons welverdiende glas bier en sinas. We besluiten de stad verder per voet te verkennen en in plaatst van de stad morgen verder, cultureel,  te verkennen morgen weer verder te vertrekken ver weg van welke grote stad dan ook. Binnen 2 uur wandelen hebben we alle belangrijke gebouwen van dichtbij gezien en op foto vastgelegd. Een grote stad is hier heel wat anders dan wat we in Nederland een grote stad noemen. We nemen de laatste bus weer terug naar de camping en lezen nog wat in onze boeken. Om 2.30 uur gaat het licht uit.

DAG 12, Namskogan (233 km)

DAG 11, Mo i Rana (261 km)

We nemen een binnendoor route naar de hoofdweg, de E6. De binnendoor routes zijn ons tot nu toe goed bevallen, ze brengen ons op minder toeristische plekken en dat is juist leuk. We zien zelfs een vosje oversteken. Later moeten we stoppen voor een kudde schapen en geiten die zich midden op de weg hebben gestationeerd. We zijn rond 15 uur op de poolcirkel. Op de heenweg hebben we weinig bijzonders ervan gezien, maar hier in Noorwegen maken ze er een bijzonder schouwspel van. Iedereen die daar komt legt een steentje op een stapeltje, tot waar je kan kijken staan stapeltjes met steentjes. Het lijkt wel een beetje een begraafplaats. Veder ligt hier ook nog sneeuw.  We lezen in een gids dat je vlakbij een grottentocht kan lopen. We gaan naar Mo I Rana om ons daarover te laten voorlichten. Helaas is de info al dicht, maar de tocht wordt morgenmiddag om 15 uur gelopen. We zoeken een plekje voor de nacht. Dit vinden we in een prachtig bos aan een meer. We maken een vuurtje en genieten van de rust. Er liggen elandkeutels en verse sporen. In een zoektocht naar een eland komen we in een droogstaand moeras terecht, maar zien helaas geen eland. Was dus achteraf best bijzonder dat we die al zo snel zagen in Finland.

DAG 10, Straumen ( 296 km)

Het reizen met de camper is echt een gevoel van vrijheid. Hier in Noorwegen mag je ’s nachts je camper neerzetten waar je maar wilt. Als je het maar netjes houdt. Wat dat betreft is dat echt super. Zie je iets moois, ga je er staan. Vind je het niets, dan reis je nog even door. Door het lange licht is dat doorreizen ook wel weer ‘gevaarlijk’ , want we willen zoveel zien. We zeiden vandaag nog tegen elkaar dat we het jachtige en haastige van Nederland wel wat kwijt zijn, maar nog lang niet helemaal. Om vervolgens dan toch maar proberen de boot te halen van 22 uur ’s avonds….haha. En dat is gelukt!  We genieten van elk moment, en zijn ons zeer bewust dat dit toch wel een unieke belevenis is. Alhoewel we nu al plannen maken om nog eens terug te komen. Het weer is ons verder ook goed gezind, we rijden af en toe in de regen, maar over het algemeen is het goed te doen. We hebben pas één keer de kachel aan gehad en dat was op de Noordkaap.

DAG 9, Stø (0 km)

Voor vandaag hebben we de wekker gezet. Als deze afloopt gaan we met lichte tegen zin eruit, douchen, ontbijten en lopen naar het dorp om de walvissafari te boeken. Er blijkt nog plek te zijn en krijgen pilletjes tegen de zeeziekte. Die zullen wel nodig hebben zo wordt ons verzekerd. Gister zijn ze niet uit gegaan vanwege golven van 5 meter hoog…. We werken in het winkeltje/Café/Tourist shop de site even bij. Alles hadden we op de laptop voorbereidt en in de winkel mogen we de stekker van de computer die daar in de hoek staat in onze laptop prikken. Als we klaar zijn lopen we snel terug naar de camper, kleden ons om en lopen weer naar de haven voor vertrek. Het is een bootje van 32 meter lang en 6 meter breed. We zijn met ongeveer 30 andere toeristen, 2 Noorse kapiteins, een machinist, een kok en twee gidsen waarvan er één uit Nederland komt. Na ongeveer een uur varen ligt de halve groep lavenloos op de bank en hebben er diverse mensen gespuugd. Wij echter hebben nergens last van en staan voor op het schip en genieten van golven en uitzicht. De golven vinden wij behoorlijk meevallen. Hoger dan een meter zijn ze niet. Na zo’n drie uur gevaren te hebben krijgen we te horen dat er een Orca in het gebied zit. Leuk om die ook te zien maar die jaagt wel alle andere walvissen weg! We krijgen boterhammen met echte Noorse vissensoep. Na nog geen 5 minuten besluit de maag van Richard dat dat toch niet zo’n goed idee is. Hij haalt nog net de reling en krijgt onderweg een zakje in zijn handen gedrukt van de vrouwelijke gids (he waar kwam de nou zo snel vandaan?) De hele maag inhoud en meer komt in het zakje terecht wat dan ook zo vol zit dat de gids deze liever niet boven in de daarvoor bestemde ton wil brengen. Laten we zeggen dat er zeker 1 vis ook weer heerlijk van heeft kunnen eten. Nu dit eruit is voelt Richard zich gelijk weer goed. We varen inmiddels veel verder landafwaarts daar de kapitein van zijn concollega heeft gehoord dat deze daar op de sonar een walvis heeft gehoord. Bij de andere boot aangekomen zien we net nog een walvis staart ondergaan. Alle mensen en camera’s worden paraat gemaakt en nu is het wachten… Walvissen schijnen een gewoonte dier te zijn en de vorige keer is hij 25 minuten onder water gebleven. Precies na 25 minuten komt de walvis boven en kunnen we hem goed zien en foto’s maken. Tientallen keren zien we hoe de walvis zijn longvocht omhoog blaast tot wel 6 meter hoog. Waar we op zitten te wachten, het onderduiken waardoor je de achterstaart hoog het water uit ziet komen, zien we helaas niet. De walvis zwemt voor ons uit weg. Voor ons hoogste tijd om aan de terugtocht te beginnen daar we veel verder van huis zijn dan we gepland hadden. De 4,5 uur durende terugtocht is een lange zit. De crew vermaakt ons nog met het showen van zelfgemaakte foto’s. Als de haven weer in zicht is krijgen we als toetje een rondje om een eiland met zeehonden en papagaaiduikers. Een enorm aantal (40.000) van deze niet goed vliegende vogels hebben hier hun jaarlijkse broed plekje weer gevonden. Helaas zitten ze op zo’n grote afstand dat goed foto’s maken niet mogelijk is. Fantastisch dat we ze in het echt gezien hebben. Dan eindelijk om ongeveer 21.00 uur aan wal. We lopen naar de camping, eten, douchen en gaan uitgeteld deinend slapen. Wat een Grandioze dag!

DAG 8, Stø (552 km)

We zijn aardig bezig om ons dag/nacht ritme aan te passen aan het zonlicht. Vanmorgen pas om half 10 wakker geworden! Na een lekker ontbijtje gaan we op weg. Als we om ons heen kijken lijkt het wel winter, er ligt nog op verschillende plekken sneeuw, en we hebben zelfs natte sneeuw op de auto. Onderweg verandert de lucht regelmatig, en zo ook de omgeving. We rijden in zomers zonnig weer en een berg later weer sneeuwbuien. We zien de wolken met regen blijven hangen tegen de bergen aan, helemaal omzeilen kunnen we ze niet. We rijden door prachtig landschap met enorm hoge bergen, en veel watervallen. De kleuren die de bomen hebben blijven mooi, we krijgen er geen genoeg van. Het water is op sommige plekken lichtgroen, en zo enorm helder. De snelweg is op sommige plekken goed begaanbaar, dat wil zeggen, breed genoeg. Tot bruggetjes waar je maar met één auto tegelijk overheen kan. Als je dan 100 km per uur rijd (waar je 90 mag…) en je komt een tegenligger tegen is het soms hard remmen. Maar maak je vooral geen zorgen, we zijn nog beide geheel ongedeerd. De reis gaat vandaag richting de Lofoten, een enorm mooi gebied wat op de UNESCO lijst staat, dus daar verwachten we veel van. Terwijl we nu onze ogen al uitkijken. De planning is om daar 2 dagen te blijven. Maar eerst morgen. Dan gaan we een boottocht maken van zo’n 8 uur en hopen dan walvissen en papagaaiduikers te zien. We houden jullie op de hoogte. Nu net (0.45 uur) is de avondzon weer gaan stijgen, hij heeft de horizon niet eens geraakt. Al de regen en het slechte weer van vandaag zijn we direct weer vergeten!

We krijgen van sommige van jullie door dat het niet lukt om een berichtje achter te laten na een verhaaltje van ons, we weten ook niet waar dat aan ligt. Maar het is in ieder geval wel erg leuk dat jullie met ons meelezen.

DAG 7, Sørstraumen (365 km)

Uitgeslapen!, O nee om 5 uur kijkt Richard even uit het raam en…..DE ZON! We gaan gelijk ons bed uit en genieten van de zon, die zich voor het eerst in 12 uur laat zien, en de rust. We maken een heleboel foto’s en krijgen nog bezoek van drie ijskonijntjes. José houdt het voor gezien en kruipt haar warme bedje weer in want koud is het er nog steeds. Richard blijft nog wat foto’s maken maar gaat dan ook de camper weer in en leest verder in De Delta Deceptie. Na nog een kopje koffie in het centrum vertrekken we uiteindelijk om 12.15 uur vanaf de Noordkaap weer terug naar de E6. We rijden een aantal uur over mooie, hele mooie en gewone wegen. De mooie wegen hebben van alles om van te genieten. Watervallen, bergen, sneeuw, rendieren we kijken onze ogen uit. Op deze manier is het helemaal nier vervelend om een honderdtal km af te leggen. Om 19.00 uur zien we camperplaats met een tiental campers, we twijfelen of we er bij zouden gaan staan. We vinden het toch te druk en gaan weer verder. Om 20.00 uur zien we een heel mooi plekje voor de nacht. Na het eten gaan we omgeving nog even verkennen. We staan op een veldje langs de snelweg met achter ons een berg. We beklimmen de berg en hebben een fantastisch uitzicht over een meer met ondergaande zon. Al kan je lang wachten tot de zon helemaal onder gaat want dat gaat ook hier nog niet gebeuren. Aan de andere kant van de E6 (eigenlijk niets meer dan een landweggetje door de polder) lopen we het bos in naar het geluid van snel stomend water. We komen bij een beek met watervalletjes. Het is echt een gaaf gezicht. Tot slot lopen we nog even de andere kant het bos in over een oud trekker spoor. Na 15 minuten lopen ziet José een kudde rendieren grazen. We maken foto’s en dan zien zij ons ook en weg zijn ze. We lopen terug naar de camper drinken een kop koffie en zetten de foto’s even op de laptop. Er zitten weer mooie tussen! We schrijven nog even het verslag van gister en vandaag en OEPS het is alweer 0.45 uur. Blijft zo raar dat het hier nu nog gewoon klaarlichte dag is…..

DAG 6, Noordkaap (407 km)

Het leefritme in het hoge noorden is anders dan in Zoetermeer. Doordat het licht blijft lijkt het alsof we ook niet moe worden. Maar meestal om een uur of een gaan we toch naar bed. Na het wakker worden gaan we lekker douchen, het grote voordeel van de camping. Na het eten legen we voor het eerst de vuilwatertank en vullen het drinkwater aan. De weg naar de Noordkaap langs het Inarimeer (volgens de boeken de mooiste van Finland) is echt bijzonder mooi. Ook de Binnendoor weg naar Noorwegen is echt zeer bijzonder. De weg wordt afgewisseld door stukken met kromme vergroeide bomen, weidse steppen met grazende rendieren, snelstomende riviertjes en uitzicht op besneeuwde bergen. Om kwart voor twaalf passeren we de grens met Noorwegen, zomaar opeens weer kwart voor elf dus zo schiet je lekker op.

De natuur verandert compleet na het passeren van de grens. Geen steppen meer maar gewoon weer bos. Bij een mooi pauze plekje raken we aan de praat met een stel duitsers die de route precies andersom afleggen. Ze doen een aantal plaatsen aan de hand die we echt niet zouden mogen missen. We noteren het en denken er nog even over na. Dan slaan we af  E69 op. De laatste 100 km naar de Noordkaap. Ook hier verandert de natuur langzaam. Het is echt super imposant. Zo groot, kaal, ruig, ….. Je voelt echt dat je naar het einde van de wereld op weg bent. Hier houdt alles op, zelfs de natuur. Als we door de toltunnel zijn gegaan leggen we de laatste 30 km af op nou zeg maar een uitdagend weggetje. We voelen dat de wind toeneemt en dat het zicht steeds slechter wordt. Onze pret zal het niet beïnvloeden we zijn bij de NOORDKAAP!!! 16.10 komen we aan op de parkeerplaats tussen alle andere campers. We kijken om ons heen en zien NIETS…. Nou ja we zien de Nordkapphallen en de bekende wereldbol maar om ons heen zien we niets anders dan mist en voelen een enorme wind. We bezoeken het centrum en kopen wat souvenirs. Het centrum heeft een enorm mooie grottenbar. De bar is ondergronds uitgehakt en komt in de zijwand van de Noorkaap uit. We besluiten de camper toch maar op een ander plekje neer te zetten want hebben het gevoel dat deze echt om gaat waaien. We willen vanacht tenslotte ook een beetje lekker slapen. De avond brengen we lezend door in de grottenbar. Als Richard even naar de WC gaat treft hij halverwege de inhoud van minimaal 40 bussen op zijn pad. Waar komen al die mensen vandaan? Elke avond om ongeveer 23.30 uur komen hier dus bussen met honderden mensen naar uh.. de mist kijken om vervolgens om 0.30 uur weer weg te gaan. Wij besluiten te gaan kijken of de camper nog rechtop staat. Als dit zo blijkt te zijn doen we de kachel aan en doen een paar potjes Yatzee. Zoals we al vermoedde laat de zon zich niet meer zien en we besluiten onder de WARME dekens te gaan.